4 Mersin'de akşamın ilerleyen saatleri, sarhoştu sahnedeki adam. Elinde gitarı önünde mikrofonu... Dinleyenler Rock&Roll kafasında, herkes kendini müziğin ritmine bırakmış. Ama fark etmiyor kimse bakmasına rağmen, adam paramparça. Kimse fark etmiyordu o adamın mikrofona "Haberin yok ben ölüyorum..." dediğinde bin defa parçalandığını. Kimse hissetmemişti içinde o şarkının yangınını. Şarkı bitti ve adam kadehini aldı eline, kaldırdı; "Sevilemeyenlere, sevgili sevilemeyenler" dedi. O an kimse anlamadı onun kurduğu cümleyi ama yine de kaldırdı dinleyenler kadehlerini, alkışladı. Ve konuşmaya başladı adam, dedi ki; "Klasik konser finalleri gibi teşekkür edip sizi uğurlamak istemiyorum sevgili sevilemeyenler. Çok sarhoşum biliyorum, fark ettiniz. Sarhoşluğumun sebebi şişenin içindeki değil, ruhumun içindeki. Bazen oturduğunuz yerde yorulduğunuzu hissedersiniz. Kafanızı yastığa koyduğunuz zaman çok acı çektiğinizi hissedersiniz, yaralarınız kanar üzerinden aylar veya yıllar geçse bile. Bazen yaşamak istediğinizi gitarın herhangi bir perdesinde bulursunuz ve bazen de hiç yaşamak istemezsiniz. Bazen sessizce çığlık atarsınız içinizden, kimse fark etmez. Ve ağlarsınız yine kimse fark etmez. Bazen sigaranızın sönmesini hiç istemezsiniz. Çünkü o yandığı sürece içinizdeki ateş söner ya da siz öyle düşünürsünüz. Bazen karşınızdakinin söylediklerinden hiç bir şey anlamazsınız ya da anlamak istemediğiniz için anlamamışsınızdır. Tıpkı şu an olduğu gibi. İyi geceler sevgili sevilemeyenler. Bir gün beni anlamanız dileğiyle, yalnızlığınıza iyi bakın." Dinleyici bir şey anlamamıştı ama yüzlerinden belliydi hoşlarına gittiği. Memnundu herkes halinden. Kimi dostlarıyla içmeye devam etmek için evlerine döndü kimi ise konserde tanıştığı kadınla sevişmek için. Ve adam çıktı kapıdan grup elemanlarıyla vedalaştıktan sonra yönünü yarısı yıkılan iskeleye doğru çevirmişti. Yanına bir defter bir kalem ve tek yoldaşı gitarını almıştı. Alkolden bahsetmeye gerek yok şarap şişesi her zaman gitarın kutusunda yerini alır. Oturdu iskelenin sonuna. Soğuktu hava ve iskele sallanıyordu. Dalgalanan denizin sesi içindeki çığlığı bastırmaya yetmiyordu. Elleri titreye titreye şarabını açtı adam, bir yudum aldı. Ve telefonuna uzattı elini. Uçak moduna aldı ve "Steel Heart - She's Gone" şarkısını açtı. Bir yandan dinledi bir yandan da kalemini aldı eline ve yazmaya başladı. " Merhaba sevgili ruhum bu gece de baş başa kaldık seninle. Dinleyenler gitti, gruptakiler gitti, işi düşenler de gitti. Sen kaldın geriye. Hiç bir zaman bulamayacak mıyız mutluluğu ruhum? Ne zaman kurtulacağız melankoliden? Melekler izliyor mu sence bizi şu anda? Kusura bakma ruhum seni çok ihmal ettim. Biliyor musun; bazı insanlar benim deli olduğumu söylüyor. Ben kabul ediyorum bunu. Her gece seninle konuştuğumu duymuş birkaçı. Sahnede ağladığım zaman şov yaptığımı söylüyorlar ve bu yüzden beni sevmiyorlar. Sence de çok sahtekar değiller mi? Duyguların şovu olur mu be ruhum? Duygular içimde biriktikten sonra ne olacak onlar bunu biliyor mu sence? Biliyorum sen bana hak veriyorsun ve hiç gitmiyorsun benden. Çünkü biliyorsun sen de gidersen ben ölürüm. Gel seninle konumuz aşk olsun ruhum. Ben aşkı nasıl açıklıyorum ruhum biliyor musun; bekle bak sana en büyük sırlarımdan birini anlatayım. Aşk kelimesi kökeni aşeka kelimesinden gelmiştir dilimize. Ve aşeka bir bitkinin adıdır. Aşeka bitkisi ağaçların dibinde biter ve sarmaşıklar gibi ağaçları sarar. Bu muazzam, eşsiz bir görüntü oluşturur. Ama gün geçtikçe aşeka agacı daha fazla sarar. Ve bir gün öyle bir sarar ki ağacı boğar ve öldürür. İşte böyle ruhum. Ben de böyle öldüm aslında. Evet ruhum ben daha sen terk etmeden öldüm. Aşk için ölmedim ben tabi ki, ama aşk beni öldürdü. Aradaki ince çizgiyi fark etmişsindir sen mutlaka. Aşk beni öldürdü..." ve adam kalemi kağıdı geri koyar gitar kutusuna. Fark etmemiştir o; saat gece yarısını geçeli epey olmuş. Şarabı bitmek üzere ve şarkısı değişmiş. Artık telefonun içindeki adam " Haberin yok ölüyorum" diyordu. Ve bu enteresan bir tesadüftü. Bu şarkıyı her konserinin sonunda haykırarak söylerdi çünkü kimse fark etmezdi onun öldüğünü. Ruhu bile duymamıştı aşktan öldüğünü. O herkese "Haberin yok ölüyorum" derdi ve bu şarkıyı o gece ruhuna şu sözlerle adadı; "Haberin yok ölüyorum... hatırladın mı ruhum bu şarkı söylemiştim ağlarken. O şarkıyı aslında o gece sana adamıştım, aşka değil. Çünkü aşkın haberi vardı ve beni bilerek öldürmüştü. Ama sen ruhum... Haberin yok ölüyorum... Bu şarkıyı tekrar sana adıyorum" Ve adam kalktı oradan artık şarabı bitmişti. Şarkılar da bitmişti. O da bitmişti, dayanacak gücü kalmamıştı. Kimsenin haberi yoktu ama; adam ölmüştü... Kendi hayatımı yazdığım sayfalardan bir kesit, saygılarımla...

2 "Sevdim sandım, sevildim sanırdım. Sonra uyandım, sonunda ben anladım." Diye bir şarkı sözü var. Hissedebilene...

2 Sınıfın dedikoducusu kopya vermeyen günde 5 6 saat ders çalışan şişko pislik senden nefret ediyorum

0 Yd 205 te orta sıranın 2. sırasında oturan papatya, açılamıyorum denizine olurda lodos felan çıkarırsın üzülürüm diye .

7 Gecenin ruhu ; Kimi balkonda sigarasını içerken diğeri sevişiyor. Biri yemek yiyor gizli gizli mutfakta. Biri son satırlarını yazıyor ya da okuyor romanın son sayfasından ‘son’ yazısını. Biri rüya görüyor en sevdiğini en olmadık yerde ve en mutlu şekilde, bir diğeri kabuslar görüp fırlıyor yataktan. Bazıları karanlıktan korkuyor, bazıları hayaller kuruyor.. Bazısı sevdiğine sarılıyor bazıları yastığına.. Bütün oyun güneşin doğması ile bozuluyor..

15 Harika esprileriniz hiç hatırlanmaz, aptalca sözleriniz ise hiç unutulmaz. 6000. itiraf 😊

1 Kızlar saçınızı topuz yapmayın lütfen valla önümden geçen birinin topuzuna ben hayır diyerek basasım geliyor yapmayın

3 Yaktın yıktın kül ettin erittin beni . Mecnuna döndürdün mahvettin beni .

0 Bugün YD çıkışta kırmızı üstlu kapalı kız çok tatliydin ya :) hangi siniftasin acaba

2 Gazeteye ilan vereceğim sevgili arkadaş dost aranıyor diye . Öyle bir yalnızlık benimkisi .