3 Hazırlıktan beri çok hoşlandığım bir kız var. Ama başkasını sevdiğini biliyorum malesef. Ama içimdeki sevgi,ona duyduğum onsuzluk hissi beni kahrediyor. 7-24 onu düşünüyorum. Çok kötü bir durum. Kaderim olarak düşündüğüm kederim oldu. Ne yapayım arkadaşlar kurtarın beni bu dertten?

2 Sahilde cep sinemasının orada gitar çalıyoruz gelmek isteyen gelsin dostlar gece uzun

5 Ulan ben burda herkesi ayrı ayrı sevim beni kimse sevmesin lüxe bak be

0 Gri şortlu kızıl saçlı kız aşık oldum zalımın kızı 😍

7 Değerli adminlerim, sevgili anonim kardeşlerim :)
Bu günlerde nedensiz bir şekilde kitap okuma aşkımdan dolayı, yarın öbürgün yazacağım ve belki de sizin kafanızı şişireceğim yazılarımdan dolayı sizlerden, şimdiden helallik istiyorum.

(Dipnot: Kitap okumak cehalete zararlıdır)

2 beyler bu babil arabası niye 1 tane 50 tane pozcu geçiyor bıktım vallahi

8 O zaman biraz da benim dedikodumu yapın kendimi tanıtayım size; öncelikle bu devrin insanı değilim diyerek başlayayım şayet aşk'a inanmıyorum çünkü insanlar "para"ya inanıyor. Ben lidyalılar parayı bulmadan önceki zamandanım. Klasik bir insan figürüyüm her insan gibi severim, özlerim, beklerim ama güvenmem çünkü çok fazla suistimal edildi güvenim. Boş zamanlarımda yazarım, okurum ve pc de oyun oynarım. eh çocukluktan kalama bir alışkanlık cs 1.6 hastasıydık bir çoğumuz. Neyse ben geceyi severim, tamam bekli gündüz gözlerim daha güzel olabilir dikkat çeker ama gece gibi duygularımı örtemez, kırıldım, döküldüm, parçalandım. Artık öyle değil artık öğrendim. Öğrendim ki dünya gözlerimiz gibi renkli değil aslında en gerçekçi renk Siyah. Edebiyatı severim, bir bilgisayar programcısı olarak söylüyorum, Edebiyat okuyan birçok kişiden daha çok severim edebiyatı. Birçok insan için karamsar gibi görünsem de aslında ben buna gerçekçilik diyorum. Espri yapmayı severim. Hepinizi seviyorum. Vesselam.

5 Kendimi yalnızlıktan ölecek gibi hissediyorum şu sıralar. Hiç olmadığı kadar yalnızlıkla boğuşuyorum. Asosyal biri olmadım hiçbir zaman, sorunumun bu olmadığını biliyorum. Sadece emek verdiğim dostluklarım birer birer azaldı ve yok oldu. Konuşabileceğim ve vakit geçirebileceğim kimsem yok etrafımda. Kendimi bir maddeden ibaret görmeye başladım, bir kül tablası gibi.. Ölsem kimse ilgilenmeyecek gibi. Değer verdiklerim karşısında elimde kalan koca bir hiç. Ve yine neyse diyorum kendi kendime, tek başıma geldiysem bu dünyaya, aynı şekilde gitmesini de bilirim...

1 Cafe in i bilen gelsin bilmeyen pozcu ziraat bankasının orada sorsun birine :D

3 ne kadarda pozcu arabası cok geçen bir üniversite