3 Kendimi uzun yıllar önce tavana çakılmış küçük kancalar gibi hissediyorum. Bir çocuğun kahkahaları dolduruyor odayı. Salıncağı düşmesin diye uğraşıyorum. Annesi sesleniyor çünkü yemek hazır. Beni öylece bırakıp gidiyor. Bir süre ipleri koparmaya çalışıyorum, o ara annesi elinde küçük bir tabureyle içeri giriyor. Başta anlamıyorum neler olduğunu, çocuk içerden sesleniyor çünkü yemek bitti. Havada iki ayak sallanıyor, yerde yıkık bir tabure. Bir daha beni kimse oradan sökmüyor.
0 Mezitli koopun üniversite arabasında forum durağında inen kırmızı rujlu deri ceketli cenesinde ben olan polarli kız bul beni lutfeen hangi fakultedesiin